essentieel

Jan: Mijn ouderlijk huis wordt verkocht en de waardevolle spullen moeten eruit gehaald worden. Zowat alles is ofwel versleten ofwel hebben we het al in huis: bestek, massa’s plastiek doosjes, thermoskannen etc. Maar toch is er een en ander van waarde omdat er herinneringen en emoties aan vasthangen. “Het zou goed zijn als iedereen iets meeneemt uit dit huis, als souvenir aan de (groot)ouders of gewoon omdat het bruikbaar is,” sprak ik met mijn twee zussen af. Afspraak op 1 mei! Wat was ik blij dat jij Leen, meeging en dat vier van onze vijf kinderen ook konden komen. Een deel van de neven en nichten waren er ook, één zelfs met haar piepjonge (14 dagen) baby. Dat gaf meteen een blije sfeer.

Er werd gesnuisterd in de kasten vol servies en postuurtjes, vooral door de vrouwen. De mannen sleepten allerlei gereedschap uit de kelder en schuur. Het raakte me wel dat de ene kwam vragen: “Deze pijp van je vader, mag ik ze hebben, of wil jij ze?” en de ander bood me twee schaafjes aan: “Ik denk wel dat je deze kan gebruiken.” Dat er zo rekening gehouden werd met me, gaf me een blij gevoel. Met hun gebaar toonden ze begrip en steun voor mij in dit afscheidsproces. Ze gingen mee in wat echt belangrijk is voor mij: dat dit verdelen van mijn ouders spullen vredevol en in samenspraak gebeurt, en zinvol ook. Die pijp heeft voor mij betekenis, maar oh wat ben ik blij dat mijn neefje er ook aan hecht. Dan kan ik met de glimlach zeggen: “Neem maar mee, het is een mooi aandenken.”

Dat jij en onze kinderen ook kwamen kiezen en sorteren stemt me dankbaar en geeft me troost, in de spulletjes die jullie uitkozen leeft mijn oude thuis een beetje verder. Vooral met de verhalen die erbij verteld worden. Hoe mijn moeder de communiekleedjes naaide bijvoorbeeld.

Er is ook een schaduwzijde, want mijn jongste zus stuurde de avond ervoor een whats@pp bericht: “We komen niet, het is te emotioneel.” Met mijn antwoord “Jammer maar ik kan het begrijpen, laten we volgende week eens samenkomen met ons gedrieën,” ben ik de dialoogzoeker, wat raakt aan het essentiële voor mij. Ik vind het belangrijk dat we elk onszelf kunnen zijn én dat er connectie en eensgezindheid is. Het vergt aandacht en energie, want ook hier geldt: “Liefde is een werkwoord.”

De vruchten plukken we ook want het helpt onze moeder om sereen die laatste levensfase door te maken. Ik geloof ook dat we door ons voorbeeld deze essentie doorgeven aan onze kinderen en kleinkinderen.

Leen: De voorbije week lijkt in een flits voorbijgevlogen. Er was natuurlijk het werk waar ik me kan uitleven in “zorgen voor”. De verbinding telkens weer proberen te maken met de mensen, kind, ouders, zussen, broers, hulpverleners… Het is niet altijd evident. Taal en cultuurbarrières speelden me parten. Het praktische “zorgen voor” is soms zowel vluchtweg als ingangspoort. Geduldig en mild zijn zowel met de ander als met mezelf is de opdracht. Soms heb je een beetje tijd nodig om relatie en vertrouwen op te bouwen, om dan in een tweede stap tot de essentie te komen.

Zo ook die avond met mijn broers en zussen. De zorg voor onze ouders brengt ons nu regelmatig samen… Een van mijn broers verwoordde het helder: “Toch wel opvallend dat we hier alleen maar over onze ouders spreken en niet over onszelf.” De nagel op de kop: we hadden het over zorgen en afspraken en ja ook wel over wat het met ons doet om hun zo te zien wegglijden in apathie en verwarring. Maar geen van ons had de ander binnen gelaten in haar/zijn wereld. Het is iets wat we samen niet goed kunnen. Maar mijn broers’ opmerking bracht wel wat rimpels in de vijver. 🙂 Hoe aarzelend en fragmentarisch ook, het was fijn. En later op de terugrit had ik een indringend, kwetsbaar gesprek met mijn zus. Dat gebeurt zelden of nooit. Maar daar in de veilige duisternis van de auto liet ze me binnen in haar wereld. Het was schoon, intens en essentieel. Ik voelde onze verbondenheid tastbaar en krachtig. Ook al lijken we in het leven van alledag mijlenver van elkaar te staan, daaronder, diep verborgen soms, stroomt onze geschiedenis. Ik wist weer, als het erop aankomt dan kunnen we elkaar roepen, zijn we verbonden, zien we elkaar graag.

Ik sloot de week af met een lange intense community dag van verbinding in verlies te Dendermonde. Een oefening in sociale contacten voor mij! De dag was rijk aan mensen, indrukken, input, inzichten en uitwisseling. Divers jazeker, schoon en bemoedigend om te zien en te ervaren langs welke verschillende paden er gewandeld wordt in het land van rouw. Met sprekers als Distelmans, Blanckaert en De Wachter, met workshops die ons aan het werk zetten. Zoveel mensen die een steentje willen verleggen, beweging brengen, dat is hoopvol. Kan er iets essentiëler zijn dan de dood? Die naast geboorte staat natuurlijk.

Wij twee deze week: ook best intens, met het uitruimen van je moeders huis kwam er veel emotie vrij. Terugblik en nostalgie, het liet ons schrijven en spreken over verdriet en ouder worden, maar ook over levenslust en verbondenheid. Ik ben nog steeds blij dat jij me ooit staande hield en onze wegen samenvallen. Jij die koppig vasthoudend kiest voor verwondering en poëzie en de ratio en het doen laat samenvallen. Dan de een dan de ander roepen we elkaar op om te kiezen voor méér. Blij toe.

Verbonden en toch vrij leven met je partner. Een goede relatie heeft een goede communicatie tussen jullie samen nodig. Dat vraagt inzet en lef om fris naar je opvattingen en gedrag te kijken en je open te stellen. We vinden het allemaal belangrijk te investeren in een opleiding, in opvoeding, in wonen, dus waarom niet investeren in een goede relatie? Tijd is wat een stabiele relatie nodig heeft. We bieden je die kans in een heel weekend dat gericht is op jullie communicatie en jouw persoonlijke ontwikkeling. Geef richting aan jouw relatie, júllie relatie! Encounter organiseert weekends en workshops voor koppels. De opzet is simpel: Je luistert naar een presentatie over een onderwerp dat de weekendbegeleiders geven; Je schrijft je gedachten, gevoelens en inzichten over dit onderwerp op en die inzichten deel je met partner. Verschillende thema’s komen aan bod. Voel je vrij, los van de sleur en verbonden met elkaar. Het weekend doe je écht samen. Een beproefd concept dat zeer effectief is en jullie op het spoor van verbondenheid zet. Zin in meer? Neem een kijkje op de website en boek een weekend van ‘Samen naar meer’. Naast weekends voor koppels vind je er ook een specifiek aanbod voor jongeren.