Jan: Daarnet zag ik ons kleinzoontje in de armen van zijn papa vliegen. Grote blijdschap, kreetjes van geluk bij de kleine, terwijl zijn papa hem ietwat verbaasd in de armen sloot. Dat na 2 nachtjes logeren hier bij ons, opa en oma. Het vulde met blijdschap en blije herinnering ook, want ooit vlogen onze kinderen ons ook zo in de armen. Gewoon eenvoudig familiaal geluk meer moet dat niet zijn. En daar mogen wij als grootouders mee van genieten én mee aan bouwen, door zo af en toe voor die kleintjes te zorgen, door met hen bezig te zijn als ze langskomen. Ik geniet ervan de vrolijke soms gekke opa te zijn.
Straks komen onze volwassen kinderen langs, ik kijk ernaar uit om met hen te keuvelen onder het eten. Ik wentel me al bij voorbaat in de extra aandacht voor mij en de kleine attentie die ze allicht gaan meebrengen.De relaties in ons gezin zijn warm, we maken het samen gezellig , maar kunnen ook diepgaand met elkaar praten. Hoe waardevol is dat!
Mijn gedachten gaan uit naar mijn eigen vader, hoe hij met ons ging zwemmen en ervoor koos om tijd met mij door te brengen al vissend of op de koersfiets. Zonder veel woorden maar steeds verbonden. Het heeft me gevormd en gaf me een stevige basis, maar dat besefte ik pas later ten volle. Wat ik van hem kreeg, geef ik door in ons gezin, samen met jou, op onze manier. Ik voel me daarbij dankbaar, blij, vervuld.
Leen: Vandaag de eerste vaderdag zonder mijn vader, in levende lijve want hij is wel degelijk bij mij! Het laat me mijmeren over wie hij was en is voor mij. Een strenge vader, die zeer rechtlijnig en strak kon zijn. Dat vond ik vaak vervelend en moeilijk. Ik heb er vaak op gefoetered! Maar dat strenge het zit ook in mij. Dat moest ik dit weekend wel vaststellen met onze 2 kleinzoontjes van 3 en 6 op bezoek.”Mijn” regels leg ik zonder scrupules en duidelijk op. Nee, geen tv ’s ochtend en iedereen blijft aan tafel zitten tot we allen klaar zijn met eten.
Mijn vader was streng maar hij stimuleerde ons ook om de dingen in vraag te stellen en te onderzoeken. Daar moest ik gisterenavond aan denken toen we samen verwonderd en observerend keken hoe het gemorste water zijn weg zocht op het terras. Dan traag, dan snel en plots heel snel zijn weg zoekend toen jij stiekem extra water bijgoot. Ik vind het heerlijk om samen met kinderen de wereld te ontdekken. Van het motje op het plafond tot de frambozen in de tuin, overal is er wel iets om bij stil te staan. Die houding, van mijn vader gekregen, geef ik graag door.
Er zijn 101 dingen die me op een dag plotsklaps aan mijn vader doen denken. Ik herken hem in de vragen stellende filosoof Dauwe, in de onderzoekende geest van Astrid, in het beschouwende en verbindende gedachten van Geertrui, in Jolijns kritische geest en de strengheid jawel 🙂 van Ewoud. Ja vaderdag heeft een extra dimensie dit jaar…Straks maken we een vuurtje met de kinderen en ook dat is een van mijn vaders lievelingsactiviteiten.
