piekeren

lieve Jan,

Piekeren, het hoort erbij… de ene moment heb ik er al meer last van dan de andere. Het heeft te maken met onzekerheid, loslaten, geconfronteerd worden met mijn “beperktheden”. Waar pieker ik dan over? Kijkend naar afgelopen week was het een gevuld lijstje.

De eerste schooldag van O. & M. beiden op een andere en nieuwe school. Als ik M. haar gespannen gezichtje zie, dan krimpt mijn hart een beetje. Een onvermijdelijke hindernis die ze moet nemen… dat is loslaten.

Moeilijke en gecompliceerde situaties op het werk vroegen veel aandacht. Ik merkte wel dat ik kon genieten van het zorgen, het is iets wat ik graag doe, als dat goed lukt kan ik mezelf ook een pluim geven: goed gedaan! Maar de complexiteit en de onmacht van de situatie liet wel zijn afdruk na en dan pieker ik. Er zijn veel tegenstrijdige en onrustige gevoelens, “ik weet niet wat ik moet voelen,” hoor ik mezelf zeggen. Erover praten met de collega’s helpt dan wel om die complexiteit te ontrafelen.

Feestjes, recepties, casual sociale contacten, daar ben ik niet zo goed in. Hoe knoop je een praatje aan met een wildvreemde mens? Soms lukt het wonderwel maar meestal is het een opdracht voor me. Deze week werd ik met de neus op mijn beperktheid gedrukt. Ik was op een feestje en voelde mezelf bevriezen toen er meer en meer mensen toekwamen, het ging van kwaad naar erger. Het voelde als de herhaling van een slechte film en ik verliet het feestje vroegtijdig. “Hoe is het nu mogelijk dat dit me nu weer overkomt?” De piekergedachten woekeren. “Heb ik dan echt nog niks geleerd?” Mijn innerlijke criticus is genadeloos. Ik voel me waardeloos, een mislukkeling, sociaal onaangepast en vol zelfmedelijden. Tranen die ik vol ongeduld met mezelf probeer te onderdrukken, stromen overvloedig. Mijn gedachten cirkelen. Vermoeiend! De bange en bevroren Leen zit in mij net als de daadkrachtige, vrolijke, creatieve Leen. Taak is ze allebei graag zien. Op zo’n moment heb ik er vooral behoefte aan om graag gezien te worden. Ik heb behoefte aan een knuffel, lijfelijk contact, maar in piekermodus sluit ik mezelf in mij toren op. Wat is dan de betere stap? Alleen al erover schrijven helpt me omdat het een tussenstap is, meer afstand en helderheid schept. Ik zie beter wat er speelt. Daarmee zijn de dingen nog niet opgelost natuurlijk, maar het helpt. Mijn brief delen met jou, erover praten geeft me een gevoel van rust en aanvaarding: het is wat het is. Het leven, mijn persoonlijkheid, het schone en het lelijke. Bultenaar en koning zijn het graag zien waard. Dat kan ik door ons gesprek weer een beetje beter geloven.

Liefs,

Leen

Liefste Leen,

Slecht slapen door gepieker, ik heb dat soms, net als jij. Dan lig ik in bed en kan de gedachtestroom niet stilleggen. Vaak gaat het over praktische zaken. Hoe organiseer ik de aardappeloogst? Wat neem ik mee op reis? Hoe los ik de knelpunten op in deze of gene vrijwilligersgroep? Enzovoort. Dat is niet echt piekeren maar oplossingen bedenken. In feite doe ik dat graag, het hoort bij mijn persoonlijkheid en mijn drang om an de weg te timmeren. Ik kan me daar blij en tevreden bij voelen, maar zo midden in de nacht zou ik toch liever gewoon slapen.

Het échte piekeren brengt geen blijdschap maar angst en onrust. Angst voor verlies, pijn, verdriet. We zijn beiden gezond en actief, wat een geluk! Toch verzink ik soms in sombere gedachten. Wat als ik ziek word? Wat als ik niet langer de energie heb voor werk en engagementen? Het kan snel bergaf gaan met een mens, dat zie ik geregeld gebeuren. Hoe gaat dat bij mij zijn? Hoe ga ik omgaan met verval? Zal men mij afschrijven en hoe ga ik dan nog van betekenis zijn? Als mijn gedachtenstroom die richting opgaat, word ik een schamele doemdenker. Jij troost me dan en verzekert me dat je ook in donkere tijden nog steeds bij mij zult zijn me nog graag gaat zien. Vaak spreek jij je vertrouwen uit in de veerkracht van mijn geest. “Het komt wel goed!” Door me onder te dompelen in die troost en zekerheid, kan ik uiteindelijk in slaap geraken.

Liefs,

Jan

Foto door Kat Smith op Pexels.com

Verbonden en toch vrij leven met je partner.

Een goede relatie heeft een goede communicatie tussen jullie samen nodig. Dat vraagt inzet en lef om fris naar je opvattingen en gedrag te kijken en je open te stellen. We vinden het allemaal belangrijk te investeren in een opleiding, in opvoeding, in wonen, dus waarom niet investeren in een goede relatie?

Tijd is wat een stabiele relatie nodig heeft. We bieden je die kans in een heel weekend dat gericht is op jullie communicatie en jouw persoonlijke ontwikkeling. Geef richting aan jouw relatie, júllie relatie!

Encounter organiseert weekends en workshops voor koppels. De opzet is simpel:
• Je luistert naar een presentatie over een onderwerp dat de weekendbegeleiders
geven
• Je schrijft je gedachten, gevoelens en inzichten over dit onderwerp op
• Die inzichten deel je met partner. Je kiest zelf wat je vertelt; er zijn geen
verplichtingen. Je hoeft niet in de groep te delen.

Verschillende thema’s komen aan bod. Voel je vrij, los van de sleur en verbonden met elkaar. Het weekend doe je écht samen. Een beproefd concept dat zeer effectief is en jullie op het spoor van verbondenheid zet. Zin in meer? Neem een kijkje op de website en boek alvast een weekend van ‘Samen naar meer’.

Naast weekends voor koppels vind je er ook een specifiek aanbod voor jongeren.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: